جسمی شکسته و روحی پر از خراش

عاشق نمی شوم دلواپسم نباش

دستانی از تهی، پاهایی از ورم

 

فکر مرا نکن

امروز بهترم

 

حال مرا مپرش

چیزی مهم که نیست

 

این دل شکستگی اقرار بی کسیست

 

درگیر من مشو

همدم نمی شوم

 

حوا مرا ببخش آدم نمی شوم

 

 

تقصیر تو نبود

نه من نه بخت خود

 

تو عشق، خط زدی

من خواستم نشد

 

درگیر عادتم، سرگرم خود شدم

در مرز یک سقوط

دیگر نه تو نه من

 

از پشت این سکوت

از این نقاب و نقش

حال مرا بفهم

جرم مرا ببخش

 

امروز بهترم،حوا بیا ببین

دلتنگ من مباش

من مرده ام

همین....

 

شکل خودم شدم

تلخ و بدون ره

در انتهای خویش، حال مرا بفهم

شکلی شبیه خود،با چشمه گریه سوز

باور نمی کنم ،آینه را هنوز

 

از پشت این سکوت

از این نقاب و نقش

حال مرا بفهم

جرم مرا ببخش

 

امروز بهترم،حوا بیا ببین

دلتنگ من مباش

من مرده ام

همین....